naasar ako sa sarili ko…

sana maging mas ma-pasensya akong tao.
sana din mas maging maunawain pa ko.

sana mapunan ko mga pagkukulang ko.

noong nakaraang martes sinimulan ko ang isang panibagong yugto sa aking buhay.

nagsinungaling ako. gumawa ako ng istorya. sabi ko titingin ako ng kompyuter parts sa makati kasama tatay ko. sabi ko mga alas-dos kami pupunta doon. naniwala siya. buti na lang…

2:00 na nasa landmark pa lang ako. ang usapan namin ng nanay ni bea 2:00 kami magkikita sa Burger King Greenbelt. Sabi ko sa nanay ni bea kailangan ko siya makausap tungkol kay bea. Noong una kabado pa si tita, akala niya may problema si bea, o kaya galit si bea sa kanya. Sabi ko ‘wag siya mag-alala ‘di naman masamang balita sasabihin ko. 2:15 dumating ako sa burger king. buti na lang may inaasikaso pa si tita na trabaho. Natapos na sa inaasikaso niya, ako na ang kakausapin niya. Kinakabahan ako.

“Ano ba ang paguusapan natin?”
“Tita… Pwede ba ko ba ligawan si bea?”
“…”

At doon nagsimula ang 2 oras ng masinsinang usapan sa 3 chicken tenders at 2 basong tubig…

…Masayang masaya ko. Pumasok ako sa eskwela ng sobrang saya. Pumayag siya. Sabi ko sa kanya ‘wag niya muna paalam kay bea na mangliligaw ako. Gusto ko ako magsabi. Susurpresahin ko si bea.

Kinabukasan kailangan ko na paghandaan ang surpresa. Pumasok ako ng maaga upang puntahan ang flower shop. Kinausap ko ang taong andun. Nagpaarrange ako ng bulaklak. Sabi ko babalikan ko ng gabi ng araw din na iyon.

Pagkatapos ng aking klase deretso ako sa flower shop. Ang lakas ng ulan. Pagpasok ko sa flower shop inabot sa akin ng ale ang isang magandang bouquet. Sulit naman pala ang binayad ko kahit may kamahalan. Sinugod ko ang bulaklak sa bagyo at sa siksikan na bus, umaasa na aabot pa iyon bukas. Pagdating ko nilagay ko agad sa ref ang mga bulaklak.

Maaga ako nagising kinabukasan. Hinanda ko ang aking sarili. Kinuha ang bulaklak sa ref. Nagabang ng taxi.

Napaaga ako ng dating sa kanila, sabi ko kay tita 7:30 ako pupunta, dumating ako ng 7:00. Buti na lang gising na siya. Naabutan ko si bea na natutulog sa kutson sa sala nila. Naghintay muna ako sandali sa dining area nila. Sabi ng nanay niya gisingin ko na daw. Lumapit ako dala ang bulaklak. Ginising ko siya. Nang pagdilat niya at nakita niya ako at ang bulaklak di siya nakapagreact, nagtago lang uli sa ilalaim ng kumot.

Makalipas ng ilang sandali bumangon na din siya. Pinagluto pa niya ko ng pancake. Ang saaaaraaaapp. Nabasa niya ang note na kasama ng bulaklak. Nakasulat dun kung pwede ko ba siya ligawan uli. Pumayag siya. Ok lang daw. Lalo akong natuwa. Kumpleto na araw ko. Kala ko magtatapos na dun ang araw. Ngunit hindi pa pala.

Buong araw kami magkasama. Niyaya niya ko sumama sa kanila ng pinsan niya na mamili sa greenhills. Buong araw kami magkasama, binilhan pa nga nila ko ng t-shirt. Medyo nahiya nga ko eh. Pagtapos ng greenhills nagtiendesitas pa kami. Literal na buong araw kami magkasama. Mula umaga hanggang gabi.

Sobrang saya ko ng araw na iyon. Matuturing ko iyon na isa sa mga pinakamasaya at pinakamakulay na araw sa buhay ko.

Ngayon lang ako naging ganito ka-seryoso sa isang babae. Ngayon ko lang ginawa na nakipagusap ng masinsinan sa kanyang magulang para manligaw. Ngayon lang ako bumili ng bulaklak at pumunta sa bahay ng isang para surpresahin siya sa kanyang paggising. Ngayon lang ako naghold on sa isang pag-ibig na kahit pakiramdam ko walang wala na talaga. Ngayon lang nangyari na nilelet go ko na ang aking nararamdaman ngunit mas pinili ko na ‘wag na lang ituloy ang paglelet go at balikan ang babaeng mahal ko talaga.

Kung ako ang papipiliin sana siya na talaga.

grabe ang 1st week dami agad nangyari :p

biro mo, 1st day, 1st meeting, tinulugan ko agad yung isang subject ko. majors ko pa! at yung prof yung pinakamataas na ranggo na prof sa ccs :p

hehe dami agad kailangan gawin para sa org. biruin mo naman higit 10 poster at 3 shirt design. di ko pa nga tapos yung posters eh. hirap magisip ng design eh. nauubusan na ako ng creative juices. saka di pa kami nagsisimula sa thesis!!!! wwaaaahhh dapat next week magsimula na kami :p thesismates eto na to! hehe simula na!

yung paglilinis ko ng kwarto may progress na. kahit papaano nabawasan na ung kalat sa sahig at sa mga mesa :p

ang saya nitong linggo na ito! sobra! hehe natutuwa ako at maraming pagkakataon na nakasama ko siya ngayon linggong ito. kagabi nasa kanila kami kasama sina marco at melai. nagpakabusog, nagvideoke, nagpiktyuran, nagvideoke, nagpiktyuran, nagpatintero, nag-langit lupa, nagpiktyuran kami. ang saya nung gabing yun. tapos ngayong gabi naman galing ako sa bahay ng tita niya sa sucat. birthday nung pinsan niya tapos inimbitahan niya ko. medyo kinabahan ako kasi buong pamilya niya andun :O kahit kabado masaya pa din. di ko na nga naabutan lahat eh, naguwian na kasi ung iba medyo naleyt na ko ng dating :p si alex monkey pa din ang tawag sa akin :p hehe at syempre piktyuran pa din.

makikita ang mga litrato ng friday tambay at saturday b-day sa: http://migscabral.multiply.com/photos/album/4

pagkabasa ko sa kanyang blog, nagulantang ako sa aking nalaman… nagkaroon na naman kami ng ‘di magtugmang desisyon… kung naalala niyo dun sa unang bahagi nag desisyon ako na ‘wag na siyang i-let go.. tapos ngayon nalaman ko sa blog nia na siya naman na ang maglelet go sa akin..

nataranta ko… di ko alam ang gagawin…
“Puntahan ko kaya siya mamaya. Di ako papapyag na palampasin ito. Sana hindi pa huli…”
at iyon nga ang plano kong gawin.. puntahan siya at kausapin tungkol doon

maya maya nagkatext kami.. tapos may nabanggit siya na: “Sana wag ka magalit dahil nilelet go na kita… Sorry..”

lagot na! nataranta ko… di alam ang gagawin, sabay dampot sa telepono…
dinial ko ang numero ng kanilang bahay… *ring..* *ring…* *ring…*

“Hello.”
“Hello. Good morning po. Pwede po kay bea..”
“Sino to?”
“Si miguel…”
“Sandali lng… Bea telopono…”

Kinakabahan ako… di ko alam kung pano sasabihin.. napatanong sia kung bakit ako napatawag.. nung una nagbibiro biro pa siya. tapos binanggit ko na lang bigla na may ginawa akong desisyon kagabi. sabi ko nagdesisyon ako na ‘wag na ituloy ang paglet go sa kanya. di ko napigilang umiyak.. tahimik lang siya sa kabilang linya… inexplain ko kung bakit di ko itutuloy ang paglet go sa kanya. sinabi niya din kung bakit niya pinili na i-let go ako. sabi nia pakiramdam daw nia kasi nagiging pabigat siya sa akin. sa loob loob ko kung pabigat siya eh bakit pinili ko na ‘wag siyang i-let go.

inulit ko sa kanya na hinde siya pabigat para sakin. na hindi niya na kailangan gawin iyon. na hindi ko din naman ginusto na i-let go siya noon.

natuwa ako sa sinagot niya.. sabi niya di niya na itutuloy. sobrang saya ko. medyo matagal na din ako ‘di nakadama ng ganung tuwa. pakiramdam ko muli akong binigyan ng isa pang pagkakataon sa buhay. pakiramdam ko na kahit papaano nabalik ang tiwala na dati’y nawala.

natutuwa ako sa nangyari na iyon. simula na naman ito ng bagong kabanata sa buhay ko. di ko alam kung ano ang kalalabasan. sa tingin ko magiging isa ‘tong exciting na kabanata sa aking buhay.

basta masaya ako ngayon.

abangan na lang natin ang mga mangyayari.

kagabi nagdesisyon ako. nagdesisyon ako na hindi ko kailangan ituloy ang pag-let go sa nararamdaman ko para sa kanya. natanto ko na masaya naman ako, hindi ko naman talaga kailangan i-let go siya dahil unang-una hindi ko naman talaga ginusto na i-let go siya. natanto ko din na may mga bagay sa mundo na ito na hindi naman dapat i-let go, ang kailangan mo lang gawin ay patagalin iyon upang iyon ay lubusang maunawan. natantanto ko din na meron pa talaga akong nararamdaman para sa kanya kahit na sabihin natin nagsimula na ko mag-let go noon.

nakatulog ako kagabi na desidido ako na ititigil ko na ang pag-let go sa kanya. naninniwala ako na masaya ako sa desisyon ko na iyon. naniniwala ako sa aking sarili na tama iyon. pinlano ko na puntahan siya ngayong araw para sabihin sa kanya ang desisyon ko na iyon.

pag-gising ko kaninang umaga, binuksan ko ang firefox sa aking laptop (katabi ko matulog laptop ko eh :p). Tinayp ko sa address bar ang URL ng kanyang blog. Enter. may bago siyang entry….

itutuloy…